De langverwachte overwinning van Wout van Aert in Parijs-Roubaix was een van de grootste momenten in het professionele wielrennen. De Belgische superster heeft nu echter onthuld hoe dicht hij er tijdens die dramatische koers bij was om de strijd tegen Tadej Pogačar te verliezen.
In een interview met *Procycling* blikte Van Aert terug op zijn memorabele zege. Hij gaf toe dat er een moment was waarop hij bijna door zijn krachten heen zat, terwijl hij probeerde het tempo van de Sloveense superster te volgen.
Van Aert zat er bijna doorheen op de Mons-en-Pévèle
Tijdens de wedstrijd plaatste Van Aert een aanval, terwijl Mathieu van der Poel op achterstand reed. Alleen Pogačar kon hem volgen, en het tweetal sloeg al snel een aanzienlijk gat met de rest.
Omdat Van der Poel in de achtervolging zat, wist Van Aert dat een goede samenwerking met Pogačar essentieel was om voorop te blijven.
Op de beroemde kasseistrook Mons-en-Pévèle – een van de zwaarste secties van Parijs-Roubaix – werd het echter lastig.
Van Aert gaf toe dat hij in zijn enthousiasme te veel energie had verspild door stevige kopbeurten voor zijn rekening te nemen.
Hij vertelde dat Pogačar op een gegeven moment voorbij hem kwam, waardoor hij tot het uiterste moest gaan om in het wiel te kunnen blijven.
De Belg onthulde dat hij op een hellend stuk bijna moest lossen.
Het was een hachelijk moment dat de uitkomst van de koers zomaar had kunnen veranderen.
Pogačar dwong Van Aert tot een andere tactiek
Na dat moeilijke moment besefte Van Aert dat Pogačar op dat punt in de wedstrijd waarschijnlijk de sterkere renner was.
In plaats van onnodig veel energie te verbruiken, besloot hij tactischer te koersen en zijn krachten beter te verdelen.
Hij legde uit dat hij bleef bijdragen aan de samenwerking, maar er tegelijkertijd voor zorgde dat hij alert genoeg was om op versnellingen van Pogačar te reageren.
Opvallend genoeg gaf Van Aert toe dat hij zich aanvankelijk zo sterk voelde, dat hij dacht dat hij Pogačar onder druk kon zetten – zelfs in de bochten.
Op een gegeven moment was hij er zelfs bijna van overtuigd dat hij de sterkste renner in de koers was. Maar Mons-en-Pévèle herinnerde hem er al snel aan dat Parijs-Roubaix een koers is waarin zelfvertrouwen alleen niet volstaat.
Hij moest zijn enthousiasme in toom houden, energie sparen en slimmere beslissingen nemen als hij als eerste de finish wilde bereiken.
Een overwinning die meer vergde dan alleen kracht
De onthulling van Van Aert maakt zijn zege in Parijs-Roubaix des te indrukwekkender.
De ‘Hel van het Noorden’ winnen is nooit eenvoudig, zeker niet wanneer je het opneemt tegen tegenstanders van wereldklasse zoals Pogačar en Van der Poel.
Zijn ervaring toonde aan dat het verschil tussen winst en verlies soms kan afhangen van het inzicht in wanneer je moet aanvallen en wanneer je juist energie moet sparen.
Voor Van Aert draaide de overwinning niet enkel om fysieke kracht. Het vergde ook geduld, tactisch vernuft en het vermogen om de zwaarste momenten van de koers te doorstaan.
Na jaren van teleurstellingen en net-niet-momenten, zorgde zijn succes in Parijs-Roubaix eindelijk voor het moment waarop hij en zijn supporters zo lang hadden gewacht.
Wat denk jij? Won Van Aert Parijs-Roubaix dankzij zijn superieure kracht, of waren het zijn tactische beslissingen die het grootste verschil maakten?
